Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2011

ΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ;;;

Ουραγός η Αθήνα στην προσέλκυση επιχειρήσεων

Εκθεση της Cushman & Wakefield με τις καλύτερες πόλεις για μπίζνες το 2011

Λονδίνο, Παρίσι και Φρανκφούρτη «ψηφίζουν» οι επιχειρηματίες και τα στελέχη ως τους καλύτερους προορισμούς επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στην Ευρώπη. Μάλιστα, οι τρεις μεγαλουπόλεις βρίσκονται στην κορυφή των προτιμήσεων των επιχειρηματιών εδώ και 22 χρόνια. Αντίθετα, η Αθήνα βρέθηκε και φέτος στην τελευταία θέση (36η), ενώ πενιχρές προβλέπονται οι προοπτικές για την επόμενη χρονιά καθώς μόνο τρεις εταιρείες δηλώνουν φέτος την πρόθεσή τους να επεκτείνουν τις δουλειές τους στην ελληνική πρωτεύουσα.
Διαφορετικά κινήθηκε το Βουκουρέστι, το οποίο αναδείχθηκε πρωταθλητής ανόδου και κατατάχθηκε στην 27η θέση, οκτώ βαθμίδες υψηλότερα από ό,τι πέρυσι, ενώ Αμστερνταμ και Βερολίνο πέρασαν στην πρώτη πεντάδα. Αντίθετα, η Ρώμη βρέθηκε μόλις μία θέση πάνω από την Αθήνα, από 28η πέρυσι, σημειώνοντας τη μεγαλύτερη πτώση. Τα συμπεράσματα περιλαμβάνονται στη φετινή έκθεση των συμβούλων ακινήτων Cushman & Wakefield με τις καλύτερες πόλεις στην Ευρώπη για επιχειρηματικές δραστηριότητες το 2011.
Σημαντικότερος παράγων για την επιλογή των πόλεων αναδείχθηκε για τρίτη συνεχή χρονιά η εύκολη πρόσβαση των πόλεων στις αγορές. Αντίθετα, το κόστος γραφείων και προσωπικού έπαιξαν μικρότερη σημασία. Μάλιστα, σε αυτές τις δύο επιμέρους κατηγορίες το Λονδίνο έχασε την πρωτοκαθεδρία, παρότι η βρετανική πρωτεύουσα αναδείχθηκε πρώτη βάσει των περισσότερων κριτηρίων. Η «φθηνότερη» Βαρσοβία αναδείχθηκε πρώτη ως προς το κόστος επαγγελματικών χώρων, το Βουκουρέστι πρώτο με κριτήριο το εργατικό κόστος, ενώ η Μόσχα κατέλαβε την πρώτη θέση στην επιλογή των επιχειρήσεων για περαιτέρω επέκταση.Πάντως η Αθήνα βρέθηκε σε καλύτερη θέση όσον αφορά ορισμένα επιμέρους κριτήρια. Κατατάχθηκε στη 12η θέση ως προς το κόστος προσωπικού και στην 22η ως προς την αναλογία ποιότητας - κόστους γραφείων, ενώ όσον αφορά τον παράγοντα της οικειότητας στελεχών και επιχειρηματιών με τις πόλεις η Αθήνα πήρε την 29η θέση. Η ελληνική πρωτεύουσα έλαμψε διά της απουσίας της στην κατάταξη των πόλεων που προωθούν την εικόνα τους ως προορισμοί επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, καθώς η λίστα δεν την περιλαμβάνει. Η Κωνσταντινούπολη, η Πράγα και η Βαρσοβία είναι οι πόλεις στις αναδυόμενες αγορές, οι οποίες κάνουν ό,τι μπορούν για να προωθήσουν την εικόνα τους. Αλλωστε, ως προς την ευκολία πρόσβασης στις αγορές η κατάταξη της Αθήνας είναι η χειρότερη (36η θέση), ενώ βελτιώθηκε στη διαθεσιμότητα ειδικευμένου προσωπικού (34η θέση). Αντίθετα, έπεσε στις τηλεπικοινωνίες (33η θέση από 30ή), στη διασύνδεση των μεταφορών (31η από 27η), καθώς και στο επιχειρηματικό περιβάλλον που δημιουργείται μέσω της φορολογικής πολιτικής και των οικονομικών κινήτρων (από την 27η θέση στην 30ή). 
 
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΝΕΑ

Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2011

Go East


(του Φώτη Γεωργελέ)

Αν γύρω στο 15 o αιώνα μ.Χ. ένα διαστημόπλοιο παρατηρούσε από ψηλά τον πλανήτη Γη και προσπαθούσε να προβλέψει την εξέλιξη της ανθρώπινης φυλής, θα έπεφτε έξω. Υπολογίζοντας τα φώτα, τις μεγάλες πόλεις, τη συγκέντρωση των πληθυσμών, θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η ανάπτυξη θα συνέβαινε στο ανατολικό ημισφαίριο. Συνέβη το αντίθετο. Διαφωτισμός, εθνικά κράτη, μηχανές εσωτερικής καύσης, βιομηχανική επανάσταση έγραψαν την ιστορία των τελευταίων 500 χρόνων.

Γύρω στα 20-30 χρόνια πριν,
όταν αρχίσαμε να μιλάμε για παγκοσμιοποίηση και επανάσταση της πληροφορικής, λίγοι συνειδητοποιούσαν τι σημαίνει η έκρηξη της τεχνολογίας. Τα κινήματα κατά της παγκοσμιοποίησης έβλεπαν μόνο άλλη μια αντιδραστική επινόηση του καπιταλισμού για να συνεχίσει την εκμετάλλευση. Μάταια κάποιοι Τόφλερ και άλλοι διέβλεπαν την προοδευτική δύναμη του τρίτου κύματος της τεχνολογίας. Μέσα σε λίγες μόνο δεκαετίες επαληθεύτηκαν. Τεράστιες υποβαθμισμένες περιοχές του πλανήτη άρχισαν να αναπτύσσονται ραγδαία, από το «west and the rest» το rest ήταν αυτό που έμπαινε ορμητικά στο παιχνίδι, η έννοια του Τρίτου Κόσμου ήταν πια παρελθόν. Στην αρχή ήταν μόνο το φτηνό εργοστάσιο του πλανήτη, μετά άρχισαν να αντιγράφουν τα δυτικά προϊόντα, μετά να τα παράγουν, να εφευρίσκουν, να συσσωρεύουν χρήματα, να αγοράζουν, να δανείζουν. Σήμερα η Κίνα έχει στα χέρια της όλο το χρέος των Ηνωμένων Πολιτειών. Σήμερα μιλάμε για τις 4 μεγάλες ανερχόμενες δυνάμεις, Κίνα, Ινδία, Ρωσία, Βραζιλία. Και είμαστε ακόμα στα πρώτα χρόνια της αλλαγής. Κάποτε η Ευρώπη ήταν ο δημιουργός της μισής παγκόσμιας παραγωγής. Το 1980 είχε το ένα τέταρτο. Σήμερα παράγει το 19% και μέσα σε λίγα χρόνια το ποσοστό θα πέσει στο 7%. Με τόσο γρήγορους ρυθμούς που ούτε μπορούμε να τους συλλάβουμε γιατί συμβαίνουν στις μέρες μας, η οικονομική και πολιτική δύναμη μετακομίζει ανατολικά. 

Η Δύση, κυρίως η Αμερική, προσπάθησε να αντιμετωπίσει την αλλαγή των παγκόσμιων συσχετισμών με κόλπα, με τις αυταπάτες της προηγούμενης εξουσίας. Προσπάθησε να γίνει ο τραπεζίτης του πλανήτη, μετά ο broker, μετά ο παίκτης σ’ έναν καπιταλισμό-καζίνο. Με τη μόχλευση προσπαθούσε να πολλαπλασιάσει τα χρήματα που δεν είχε. Όλες οι φούσκες, η αγγλοσαξονική των τραπεζών, τα στεγαστικά δάνεια στην Αμερική, η εξοχική κατοικία στην ιβηρική χερσόνησο, η φούσκα του δημόσιου τομέα στην Ελλάδα, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά απεγνωσμένες προσπάθειες να διατηρηθεί ένα επίπεδο ζωής ίδιο με παλιά, χωρίς όμως την παραγωγή που μέχρι τώρα το επέτρεπε. Ο πραγματικός κόσμος είναι πάντα ισχυρότερος από τον εικονικό. Η Δύση προσπαθούσε να διατηρήσει τη θέση και το βιοτικό επίπεδο της εποχής που πούλαγε σε ολόκληρο τον πλανήτη γνώση, τεχνολογία, προϊόντα. Την ίδια ώρα οι άλλοι σιωπηλά δούλευαν. Τα εργοστάσια του πλανήτη είναι στην Καντόνα, τα logistic στην Ινδία, η βιοτεχνολογία στη Βραζιλία, στις κινεζικές silicon valley κατασκευάζονται οι νέες ταμπλέτες.

Η Δύση, με την αυταρέσκεια του προηγούμενου αφεντικού, πίστευε ότι θα συνεχίσει την ίδια ζωή, με δανεικά, πουλώντας το χρέος της στην Κίνα. Νέες θεωρίες καλλιεργούσαν τον εφησυχασμό: δεν απελευθερώνει πια η εργασία αλλά η κατανάλωση, η έννοια της εργασίας είναι ξεπερασμένη, περνάμε σε μια κοινωνία της επικοινωνίας, της ψυχαγωγίας. 

Πριν μερικά χρόνια ο Γιόσκα Φίσερ είχε ρωτήσει τους Κινέζους πώς φαίνονται στα μάτια τους οι Ευρωπαίοι. Κι αυτοί του απάντησαν: γέροι και πλούσιοι. Λίγα μόλις χρόνια μετά, η Ευρώπη φαίνεται πιο γερασμένη και λιγότερο πλούσια. Οι κρίσεις χρέους διαδέχονται η μια την άλλη και το πολιτικό σύστημα, ανήμπορο να αντιμετωπίσει και να εξηγήσει την πραγματικότητα, εθελοτυφλεί και κλαίγεται σαν ξοφλημένος γέρος που αναπολεί τα παλιά καλά χρόνια. Οι κυρίαρχες τάξεις προσπαθούν με κόλπα να διατηρήσουν ένα επίπεδο ζωής που δεν υποστηρίζεται πια από την παραγωγή της Δύσης και οι υποτιθέμενες αντιπολιτεύσεις εγκαλούν τις κυβερνήσεις γιατί δεν εξασφαλίζουν το επίπεδο ζωής αυτό για όλους. Αυτό που είναι πια δηλαδή ανέφικτο.

Έχουμε επιφυλάξει για τον εαυτό μας
το ρόλο εκείνου που τοποθετεί στα ράφια τα κινέζικα προϊόντα και απορούμε κιόλας γιατί οι χώρες της Ευρώπης δεν ζουν όπως παλιά, τότε που εκμεταλλεύονταν δηλαδή τον υπόλοιπο πλανήτη. Η πραγματικότητα είναι σκληρή για τους καημένους Δυτικούς αλλά, αν το δεις λίγο με πλανητικούς όρους, δεν είναι καθόλου άσχημη για την ανθρωπότητα. Η παγκοσμιοποίηση ήταν πράγματι προοδευτική, αλλά για τους χαμένους των προηγούμενων αιώνων. Καθώς περνούν τα χρόνια, με σπασμωδικές αντιδράσεις και ελάχιστη αυτογνωσία, η Δύση μοιάζει να μη διαθέτει το δυναμισμό για να αντιδράσει. Εκτός ίσως από τη Γερμανία, που εκεί το δυναμισμό τον ονομάζουν πειθαρχία… 

Η Ευρώπη οφείλει να βρει τον τρόπο να ξαναμπεί στο παιχνίδι ή αλλιώς να αποδεχτεί την καινούργια θέση της και να πάει στην άκρη. Μπορεί να μας φαίνεται φοβερό αλλά, όσο σκληρό κι αν ακούγεται, στην ιστορία του πλανήτη θα είναι μόνο ένα επεισόδιο. Η Δύση πρέπει να επανεφεύρει τον τρόπο ζωής της, αυτό είναι το καλύτερο που μπορεί να κάνει, όχι να ανταγωνιστεί τους νέους λαίμαργους που εισέρχονται ορμητικά στο παιχνίδι. Να ανακαλύψει τη ζωή μετά την τεχνολογική επανάσταση, να θυμηθεί ότι το «περισσότερο» δεν είναι πάντα καλύτερο, να επινοήσει μια κοινωνία όπου το περιεχόμενο της ζωής είναι ο στόχος, όπου οι ανθρώπινες σχέσεις είναι το παιχνίδι και όχι η κατανάλωση. Κι αυτό όχι για να κάνει την ανάγκη φιλοτιμία, αλλά γιατί η χορτασμένη Δύση μπορεί να πάει σε μια επόμενη πίστα και να οδηγήσει την ανθρωπότητα εκεί. Όμως γι’ αυτό χρειάζεται μια πραγματική προοδευτική πολιτική και τέτοια, αυτή την εποχή, δεν φαίνεται στη Δύση.

Αντί γι’ αυτό, συνεχίζουμε να αυτοκτονούμε. Κλείνουμε τα αεροδρόμια, μπλοκάρουμε τους δρόμους με τα ταξί, διώχνουμε τους τουρίστες απ’ τα λιμάνια. Κουρασμένοι, ηλικιωμένοι, πεισματάρηδες γέροι, λέμε «όλα όπως πριν», αλλιώς ας τελειώσουμε εδώ.

Πηγή:  Athens Voice, 20.07.2011

Τρίτη 30 Αυγούστου 2011

ΚΑΤΑΔΥΤΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

Οι φορείς που εμπλέκονται στον "υποβρύχιο" τουρισμό δηλώνουν πως η χώρα μας έχει όλα τα εχέγγυα για να γίνει η "Καραϊβική της Ευρώπης". 75.000 δύτες έχουν επισκεφθεί το φετινό καλοκαίρι τις ελληνικές θάλασσες-200.000 οι κρατήσεις μέχρι το τέλος Οκτωβρίου.

75.000 δύτες εξερευνούν τον ελληνικό βυθό
Με 16.000 χιλιόμετρα ακτογραμμής (σχεδόν το 35% ολόκληρης της Μεσογείου) και 3.500 νησιά και βραχονησίδες, η Ελλάδα έχει όλα τα εχέγγυα για να γίνει "Καραϊβική της Ευρώπης". Αυτό υποστηρίζουν οι φορείς που εμπλέκονται στον καταδυτικό τουρισμό, ζητώντας από την πολιτεία και τα συναρμόδια υπουργεία να επισπεύσουν τη διαδικασία για τις απαραίτητες νομοθετικές ρυθμίσεις, ώστε να χωροθετηθούν και να λειτουργήσουν τα πρώτα καταδυτικά πάρκα στη χώρα μας.

Τετάρτη 3 Αυγούστου 2011

ΟΙ ΕΞΥΠΝΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Τρίκαλα, Ιωάννινα, Λάρισα, Βέροια και Ηράκλειο Κρήτης έχουν φέρει το μέλλον πιο κοντά, προσφέροντας ένα σύγχρονο περιβάλλον διαβίωσης και εργασίας στους δημότες τους, στις επιχειρήσεις αλλά και στους επισκέπτες τους


Τηλεϊατρική, οπτικός δακτύλιος, ευφυείς μεταφορές, on line συνεδριάσεις, μέχρι και e-αναζήτηση χαμένου κατοικίδιου: για τις περισσότερες πόλεις αυτές οι υπηρεσίες μπορεί να φαντάζουν επιτεύγματα του μακρινού μέλλοντος. Υπάρχουν όμως κάποιες - έστω και λίγες - που κατάφεραν να τα προσφέρουν στους δημότες τους. Και είναι στην Ελλάδα. Τα Ιωάννινα, η Βέροια, το Ηράκλειο Κρήτης, η Λάρισα αλλά και τα Τρίκαλα δημιουργούν το μπλοκ των «έξυπνων» πόλεων. Μάλιστα ο Δήμος Τρικάλων των 53.000 κατοίκων κατάφερε να πιστοποιήσει τις προηγμένες για τα ελληνικά δεδομένα τεχνολογίες με διεθνείς διακρίσεις
Εχει χαρακτηριστεί ως ο πιο high tech δήμος της χώρας λόγω των τεχνολογικών προϊόντων που δίνει στους πολίτες του. Ο Δήμος Τρικάλων γι' αυτό του το έργο έχει διακριθεί στον διαγωνισμό Intelligent Community» και έχει συμπεριληφθεί για τρία συνεχόμενα χρόνια, από το 2009 ως και φέτος, στις 21 πιο έξυπνες πόλεις του κόσμου. Ο Οδυσσέας Ράπτης, διευθύνων σύμβουλος της e-Trikala - της εταιρείας που διαχειρίζεται την τεχνολογία του δήμου - επισημαίνει ότι «η τηλεϊατρική, η τηλεπρόνοια, ο οπτικός δακτύλιος, οι ευφυείς μεταφορές, αλλά και οι οn line συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου είναι μερικά από εκείνα που κάνουν πιο εύκολη την καθημερινότητά μας».

Πέμπτη 28 Ιουλίου 2011

ΝΕΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟ ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΙΣΤΕΣ

Η πρωτεύουσα που ο «ντόπιος» γνωρίζει

Νέα υπηρεσία ξενάγησης των τουριστών εγκαινιάζει ο Δήμος Αθηναίων. 

  Μια νέα υπηρεσία που αφορά την υποδοχή των επισκεπτών τουριστών εγκαινιάζει ο δήμος Αθηναίων μέσω της εταιρείας Τουριστικής και Οικονομικής Ανάπτυξης (ΕΤΟΑ).Πρόκειται για το «This is MY Athens», που έχει στόχο να φέρει σε επαφή τους επισκέπτες της Αθήνας με τους «ντόπιους».


Το πρόγραμμα απευθύνεται σε εθελοντές Αθηναίους πολίτες που θέλουν να περάσουν χρόνο με τους επισκέπτες της πόλης, να μοιραστούν ένα κομμάτι της ζωής τους μαζί τους ώστε να δουν τα διαφορετικά πρόσωπα της Αθήνας, να δείξουν στους επισκέπτες αξιοθέατα που δεν θα βρουν στους ταξιδιωτικούς οδηγούς, τα αγαπημένα τους καφέ ή τη μυστική του κρυψώνα με την καλύτερη θέα της πόλης.

Ο βασικός σκοπός του προγράμματος είναι ο εμπλουτισμός της εμπειρίας του επισκέπτη της Αθήνας και η πολιτιστική ανταλλαγή για τους πολίτες της.


Μάλιστα περισσότεροι από 150 εθελοντές δήλωσαν συμμετοχή μέσω της ιστοσελίδας www.thisisathens.org στο πρόγραμμα This is MY Athens προκειμένου να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα υποδοχής των επισκεπτών της πόλης.

Newsroom ΔΟΛ

Τετάρτη 13 Ιουλίου 2011

ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΩΝ ΥΛΙΚΩΝ



Ξέρετε πόσα οικοδομικά υλικά κατεδάφισης και άλλα απόβλητα οικοδομικών εργασιών παράγονται κάθε χρόνο στην Ελλάδα; 5,5 εκ. τόνοι! Μόνο στην Αθήνα παράγονται καθημερινά 5.000 τόνοι, όταν όλα τα οικιακά απορρίμματα είναι 6.500 τόνοι!

Το μεγαλύτερο ποσοστό απ' αυτά καταλήγει σε ρέματα, ΧΥΤΑ και παράνομες χωματερές (π.χ. λατομεία Μαρκοπούλου).

Στην Ευρώπη, ήδη από το 1975, έχουν εντάξει τα υλικά αυτά στα υλικά που πρέπει να ανακυκλώνονται. Σήμερα στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες δεν μπορεί να γίνει κανένα οικοδομικό, οδικό ή άλλο έργο, αν δεν υπάρχει βεβαίωση και άδεια για την κατάληξη των αποβλήτων.
Για να μη μιλήσουμε για την Ιαπωνία όπου από το 2002 ανακυκλώνεται το 95% των παραγόμενων οικοδομικών αποβλήτων!

Στην Ελλάδα προφανώς όλα αυτά είναι ψιλά γράμματα. Ενώ έχει ψηφιστεί ο νόμος 2939 το 2001, δεν υπογράφηκε ποτέ το αντίστοιχο Προεδρικό Διάταγμα!

Ήταν έτοιμο στις αρχές του 2004, υποβλήθηκε τον Δεκέμβριο του 2004 στο ΣτΕ, επέστρεψε με παρατηρήσεις και από τότε αγνοείται η τύχη του. Τον Μάιο του 2007 ο τότε Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ δήλωσε ότι το υπέγραψε. Έκτοτε έχει «κολλήσει» στο (πρώην) Υπουργείο Ανάπτυξης...

Έτσι σήμερα λειτουργούν στη χώρα εγκεκριμένα συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης για: συσκευασίες, ελαστικά, οχήματα, ηλεκτρικό και ηλεκτρονικό εξοπλισμό, ηλεκτρικές στήλες, συσσωρευτές και απόβλητα λιπαντικών ελαίων.

Το μόνο που δεν ανακυκλώνεται είναι τα οικοδομικά υλικά!
Ας δούμε όμως τι οφέλη θα μπορούσαμε να αποκομίσουμε από την ανακύκλωση των οικοδομικών υλικών:

Κατ’ αρχάς, θα μειώναμε την περιβαλλοντική επιβάρυνση που σήμερα προκαλούμε με την αλόγιστη διάθεση των αποβλήτων από οικοδομικές εργασίες. Μια επιβάρυνση που είναι μη αναστρέψιμη οικολογικά και αισθητικά, καθώς πρόκειται κυρίως για μη βιοδιασπώμενα υλικά.

Επιπλέον, τα ανακυκλωμένα υλικά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε πλήθος έργων, μειώνοντας έτσι την ανάγκη για λατόμευση και τη λεηλασία πλουτοπαραγωγικών πηγών (π.χ. αμμοληψίες από ποτάμια).

Έπειτα θα καταναλώναμε λιγότερη ενέργεια για την παραγωγή πρώτων υλών. Ο παρακάτω πίνακας είναι ενδεικτικός:

Πηγή: Ευώνυμος Οικολογική Βιβλιοθήκη

Τέλος, θα μπολιάζαμε με περιβαλλοντική συνείδηση τον οικοδομικό κλάδο. Έναν κλάδο που συχνά αναπτύσσεται χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η περιβαλλοντική διάσταση κατά τον σχεδιασμό και την εκτέλεση των έργων. Κι ενώ παράγει έργα που βελτιώνουν τη ζωή του πολίτη, δημιουργεί απόβλητα που υποθηκεύουν το μέλλον όλων μας.

Όλα τα οικοδομικά υλικά μπορούν σήμερα να ανακυκλωθούν! Ενδεικτικά:

Το χώμα και η άργιλος μπορούν να χρησιμοποιηθούν για υγιή ανάπλαση λατομείων, αποκατάσταση ΧΥΤΑ, χωματουργικά έργα και έργα οδοποιίας.

Από παλιά πλαστικά μπορούμε να φτιάξουμε προϊόντα πλαστικής ξυλείας, διαχωριστικά αυτοκινητοδρόμων, κώνους ρύθμισης κυκλοφορίας.

Ανακυκλώνοντας το γυαλί μπορούμε να φτιάξουμε ίνες γυαλιού για νέα θερμομονωτικά και ηχομονωτικά φύλλα, κεραμικά πλακάκια με επιπλέον γυαλάδα, ακόμη και άσφαλτο!

Από αλουμίνιο, χάλυβα και άλλα μέταλλα μπορούμε να παράξουμε νέο αλουμίνιο και νέο σιδηρό οπλισμό.

Από το σκυρόδεμα μπορούμε να φτιάξουμε νέα αδρανή υλικά, βάση ασφαλτικού τάπητα, υλικά επίχωσης, υλικά για πεζοδρόμια.

Ανακυκλώνοντας τούβλα και κεραμικά μπορούμε να παράξουμε δρόμους ήπιας κυκλοφορίας, να καλύψουμε λάκκους από έργα για δίκτυα κοινής ωφέλειας, να φτιάξουμε νέα τούβλα, ακόμα και άμμο για χωμάτινα τερέν ή υπόστρωμα για φυτά.

Η ανακύκλωση ξύλου οδηγεί σε συμπιεσμένα φύλλα μεσαίας πυκνότητας από ίνες μαλακής ξυλείας, ξύλινα δάπεδα ή σανίδες κόντρα πλακέ, νέα συνθετικά υλικά, εξαρτήματα αυτοκινήτων και παγκάκια εξωτερικών χώρων.

Ενώ η ανακύκλωση μονωτικών υλικών μπορεί να παράξει νέο πετροβάμβακα και νέα υλικά από πολυστερίνη.

Δεν υπάρχει καμία απολύτως δικαιολογία για περαιτέρω κωλυσιεργία. Δεν έχουμε άλλο περιθώριο να ανεχόμαστε την επιβάρυνση που προκαλούν τα απόβλητα οικοδομικών εργασιών και να αγνοούμε τα ωφέλη από την ανακύκλωσή τους.

Αλήθεια, αν δεν μας επιβληθεί πρώτα κάποιο ευρωπαϊκό πρόστιμο δεν μπορούμε από μόνοι μας να κάνουμε κάτι επωφελές για την υγεία και το περιβάλλον μας;


ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ : http://kotzabassakis.blogspot.com/2010/02/blog-post.html

Δευτέρα 4 Ιουλίου 2011

Σταθμός παρακολούθησης δορυφόρων στη Γαύδο

Η παρακολούθηση των δορυφόρων αλτιμετρίας και η βαθμονόμηση τους, ώστε να υπάρχει η βεβαιότητα ότι τα δεδομένα που θα καταγραφούν είναι απολύτως ακριβή, είναι ο στόχος της ανάπτυξης τεσσάρων σταθμών μέτρησης σε όλο τον κόσμο, εκ των οποίων ο ένας έχει εγκατασταθεί και λειτουργεί στην Γαύδο με ευθύνη του Πολυτεχνείου Κρήτης.

Μάλιστα όπως δήλωσε σήμερα ο καθηγητής του ιδρύματος Στέλιος Μερτίκας, στόχος είναι να ιδρυθεί και ένας παγκόσμιος σταθμός για τη βαθμονόμηση δορυφόρων αλτιμετρίας.


Όπως είπε ο καθηγητής σήμερα υπάρχουν τέσσερις σταθμοί παρακολούθησης δορυφόρων, «Ο πρώτος βρίσκεται έξω από το Λος Άτζελες σε μια πλατφόρμα πετρελαίου και λειτουργεί εδώ και 20 περίπου χρόνια από την ΝASA, ένας δεύτερος που λειτουργούν οι Γάλλοι του κέντρου διαστημικών ερευνών βρίσκεται στην Κορσική και ο τρίτος στην Ταζμανία. Ο τέταρτος είναι ο δικός μας, ο οποίος είναι εφάμιλλος και ίσως καλύτερος από πλευράς ακρίβειας, σε όλο τον κόσμο»